اهواز و بوشهر؛ تندی، دریا و آفتاب
در انتهای مسیر خوراکیمان به جنوب میرسیم؛ جایی که خورشید، دریا و فلفل با هم همسایهاند. اهواز و بوشهر دو قطب پرحرارت آشپزی ایراناند.
در اهواز، غذای محبوب سمبوسه و فلافل در گوشهگوشهی خیابانهاست. ریشهی لبنانی–خوزستانی این غذاها نشان میدهد که جنوب ایران همیشه محل تبادل فرهنگی بوده است.
اما در بوشهر، خوراکی هست که نماد کل جنوب است: قلیه ماهی. ترکیب تمرهندی، سیر، سبزی معطر و فلفل قرمز، با ماهی تازهی صید روز، غذایی میآفریند که طعم آن هم آتش دارد، هم دریا.
در مجالس جنوبی، قلیه فقط غذا نیست؛ آیین است. سینیهای بزرگ کنار موسیقی محلی و خندهی مردمی که باور دارند زندگی بدون مزه تند، بیمعناست.
تهران؛ ترکیبی از همه ایران
غذا در تهران صرفاً تجربهی مصرف نیست؛ فرهنگ شهری را تعریف میکند. قهوهخانههای عهد قاجار با سینی مسی، جای خود را به کافههای مینیمال دادهاند، ولی فلسفه همان است: مکان گفتوگو و دوستی.
شاید گفتن اینکه «تهران پایتخت غذایی نیست» اشتباه باشد، چون در واقع تهران پایتخت تمام غذاهای ایران است. در هیچ شهری به اندازۀ تهران تنوع خوراک نمییابی: از باقالیپلو گیلانی تا دیزی قشقایی، از کباب بناب تا تهچین اصفهانی.
تهران، بهویژه در دهههای اخیر، به آزمایشگاه ذائقه ایرانی تبدیل شده. در محلههایی چون تجریش، تهرانپارس، نازیآباد و انقلاب، میتوان نمونهای از کل کشور را یافت. در یک روز، با دو مترو جابهجا شوی، از قهوهخانه سنتی تا رستوران مدرن ایتالیایی را میبینی.
نوشیدنیها و دسرها؛ حاشیههایی که اصلاند
نمیشود از غذا حرف زد و از نوشیدنیها نگفت. ایران، با اقلیم متنوعش، از شمال تا جنوب، ترکیب بیهمتایی از نوشیدنیهای محلی دارد:
- دوغ نعناعی در مناطق کوهستانی،
- عرقیات گیاهی قمصر و نیاسر،
- و آبتمر هندی تند در بوشهر.
- شربت بهلیمو و زعفران در شیراز،
دسرها هم فصل پایانی این سفرند. از فالودهی شیرازی تا حلواهای نذری یزد، از کیک زعفرانی مشهد تا معجون گیلانی، هرکدام بازتابی از فلسفۀ زندگیاند: پایان هر تلخی، شیرینی است.
برای خرید بلیط هواپیما تهران سنندج یا بلیط هواپیما مشهد ارومیه یا بلیط هواپیما اهواز کیش به سایت خرید بلیط هواپیما مراجعه کنید.
جاهای دیدنی کیش